With verbs of motion, when building a relative clause, the prepositions, like ལ་དོན་ or ནས་ get lost, they fall. Those particles play a key role since the meaning can change a lot of it were a ནས་ instead of a ལ་. How can we retain the meaning, for example:
I jumped from that stone. That stone is wet.
ང་རྡོ་དེ་ནས་མཆོང་བ་ཡིན། རྡོ་དེ་རློན་པ་འདུག
Careful! The stone from which I jumped is wet!
གཟབ་གཟབ་བྱེད་ཨ། ང་རྡོ་མཆོང་སའི་དེ་རློན་པ་འདུག
I jumped to that stone. That stone is wet.
ང་རྡོ་དེ་ལ་མཆོང་བ་ཡིན། རྡོ་དེ་རློན་པ་འདུག
Careful! The stone on to which I jumped is wet!
གཟབ་གཟབ་བྱེད་ཨ། ང་རྡོ་མཆོང་སའི་དེ་རློན་པ་འདུག
Similarly it happens with other verbs of motions like རྒྱུགས་པ་ or མོ་ཊ་གཏང་
- The place I am running to is X
- The place I’m running from is X
- I forgot the name of the city from which I drove
- I forgot the name of the city to which I drove
Not only that but also how can you retain the prepositional information with verbs like གཞག་ to put or ལངས་ to stand in those cases:
The table under of which I put my bag is dirty.
ངས་ལྟོ་ཕད་གཞག་སའི་ཅོག་ཙེ་དེ་བཙོག་པ་འདུག
- Where do we put the འོག་ལ་? Maybe ངས་ལྟོ་ཕད་འོག་ཕྱོགས་ལ་གཞག་སའི་ཅོག་ཙེ་དེ་བཙོག་པ་འདུག?
The seat in front of which I am standing is empty.
ང་མདུན་ཕྱོགས་ལ་ལངས་སའི་རྐུབ་ཀྱག་དེ་སྟོང་པ་རེད།
However this doesn’t happen with the non-verb to have or to be:
That pen that is on the table is it yours?
ཅོག་ཙེ་སྒང་ལ་ཡོད་པའི་སྨྱུ་གུ་དེ་ཁྱེད་རང་གི་རེད་པས།
Answer
Indeed the ནས་ or ལ་ is omitted, so we would then go by context.
About Driving
You wouldn’t say མོ་ཊ་བཏང་སའི་གྲོང་ཁྱེར་, we would need a verb of motion, and that verb would then inform about the direction:
- ➡️ མོ་ཊ་བཏང་ནས་འགྲོ་སའི་གྲོང་ཁྱེར་་་ (གྲོང་ཁྱེར་ལ་་་)
- ⬅️ མོ་ཊ་བཏང་ནས་ཡོང་སའི་གྲོང་ཁྱེར་་་ (གྲོང་ཁྱེར་ནས་་་)
About the Table Positioning
ངས་ལྟོ་ཕད་བཞག་སའི་ཅོག་ཙེ་དེའི་འོག་ལ་བཙོག་པ་འདུག
(The space under that table where I put my bag is dirty.)
ངས་འོག་ལ་ལྟོ་ཕད་བཞག་སའི་ཅོག་ཙེ་དེ་བཙོག་པ་འདུག
(The table, under which I put my bag, is dirty.)